Gitaar / zang
Na de kennismaking met pop- en rockmuziek in de sixties via bandjes zoals The Vigilantes, Lenny Bruce Band en Croovy’s Act ontstond langzaamaan DECENNIUM.
Het waren aanvankelijk nog Engelse en Ierse bands die model stonden voor ons repertoire maar ik kwam ik er al snel achter dat uit Amerika de meest interessante muziek vandaan kwam: muziek van Quicksilver Messenger Service, Steve Miller, Grateful Dead, Buffalo Springfield,
James Taylor, Jony Mitchel en de underground muziek uit die tijd
.
Toen DECENNIUM na jaren was gegroeid tot een muzikaal volwassen en uitgebalanceerde versie kregen we te kampen met het no future en no music tijdperk van de punkrage en ondervonden we dat onze muziekrichting bepaald niet meer de meest populaire was. Daarom vonden we dat het het moment was aangebroken om de handdoek in de ring te gooien.
Via Erwin Musper en Pierre Beckers van de groep Partner was ik inmiddels in de studiowereld terecht gekomen en vulde ik mijn tijd met het opnemen van diverse groepen en artiesten.
Hieraan heb ik een groot aantal fijne collega’s overgehouden, o.a. Dimitri van Toren, waar ik nog steeds een muzikale band mee heb.
Op een feestje, mede georganiseerd door mijn zoon Niels, werd ik tot grote verrassing geconfronteerd met “oude” muziekvrienden.
Je hoeft je dus niet af te vragen waarom Decennium opeens weer geregeld musiceert.