Gitaar / Zang
“I was born on the backseat of a greyhound bus”
Het enige wat ik me van Decennium kan herinneren is een grote rode toerbus. Af en toe werden alle bandkids, in een speciaal gecreëerde speelplek achter in de bus, meegenomen naar het strand. Een grote familie (Brothers and Sisters). Mijn eerste kennismaking met het ultieme On the Road gevoel.
“They’ve got a name 4 the winners in the world….”
Opgegroeid tussen gitaren, keyboards, band recorders, en luiers. Startte ik onbewust mijn zoektocht naar antwoorden / verklaringen: van ups and downs de drive en passie in deze muziekwereld. Dat het niet allemaal over rozen ging was me al snel duidelijk. ( Call me Deacon blues )
“People keep on learnin’…”
Voor mijn eerste communie kreeg ik een Spaanse gitaar, vreselijke eerste akkoorden volgden en muzieklessen met songs waar ik me niet mee wou associëren. Beïnvloed door de muziek die de hele dag gedraaid werd, van Loggins en Messina tot Steely Dan (vaders kant) en van the Jefferson airplane tot Marvin gaye van (moeders kant). Dit is de muziek waaraan ik vervolg wil geven… Till I reach my Highest ground.
“Yes I know…how much you love me”
Vooral de LP’s van Gino Vanelli en King Crimson waren bij mij favoriet omdat deze (van mam) op orkaansterkte door het huis mochten KNALLEN!!! Tevens ingezet als middel om vader zondags uit bed te krijgen na een speelweekend Groningen. Storm at Sunup!!! Wat heb ik hem aangedaan?? haha
“The poets down here, don’t write nothing at all…”
Wat maakt een song een goede song? Het schrijven ervan is een “persoonlijk” proces. Maar ik ben van mening dat binnen Decennium iedereen bewust/onbewust achter deze teksten staat. Songwriting is dan ook een van mijn uitdagingen, alleen of samen met soulmate Tasilo Piek waarmee we onder de naam ’76 voor o.a. Boris songs schrijven.
“Hustling for the record machine…..down in jungleland”